โดดเดี่ยวบนเส้นทาง

편히 숨 쉴 자리가 없었어요

[ไม่มีที่ให้พักหายใจอย่างสบายใจเลย]

รูปแบบประโยคจริง

นี่เป็นการเปรียบเทียบที่ทรงพลังถึงความรู้สึกที่ไม่ได้รับการต้อนรับ รู้สึกอึดอัด หรือต้องระแวดระวังตัวตลอดเวลาในสภาพแวดล้อมใดสภาพแวดล้อมหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นที่ทำงาน โรงเรียน หรือแม้แต่ที่บ้าน มันไม่ใช่เรื่องของการหายใจทางกายภาพ แต่หมายถึงพื้นที่ทางจิตใจและอารมณ์

การนำไปใช้

요즘 회사는 편히 숨 쉴 자리가 없는 것 같아요. — รู้สึกเหมือนที่ทำงานช่วงนี้ไม่มีที่ให้หายใจเลยครับ/ค่ะ

그 친구들 사이에서는 편히 숨 쉴 자리가 없어서 잘 안 만나게 돼요. — ฉันไม่ได้เจอเพื่อนกลุ่มนั้นบ่อยๆ แล้ว เพราะรู้สึกอึดอัดเวลาอยู่กับพวกเขา

เคล็ดลับ

คุณสามารถย่อประโยคนี้เป็น 숨 쉴 틈이 없다 (ไม่มีเวลา/ช่องว่างให้หายใจ) เพื่อบรรยายถึงการยุ่งมากๆ จนไม่มีเวลาพักผ่อน

편히 숨 쉴 자리가 없었어요

더는 있을 수 없다

[ฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว]

รูปแบบประโยคจริง

วลีนี้แสดงถึงการตัดสินใจที่แน่วแน่หรือการตระหนักรู้ว่าคุณต้องออกจากสถานการณ์หรือสถานที่นั้นๆ ไม่ใช่แค่ความรู้สึกอยากไป แต่มันคือการถึงจุดแตกหักที่การอยู่ต่อไม่ใช่ทางเลือกอีกต่อไป

การนำไปใช้

이 회사에서는 더는 있을 수 없다고 판단해서 사표를 냈어요. — ฉันตัดสินใจลาออกเพราะคิดว่าอยู่ที่บริษัทนี้ต่อไม่ได้แล้ว

소음이 너무 심해서 이 집에는 더는 있을 수 없겠어요. — เสียงรบกวนดังมาก ฉันคิดว่าคงอยู่ที่บ้านหลังนี้ต่อไม่ได้แล้วค่ะ

เคล็ดลับ

น้ำเสียงค่อนข้างจริงจังและเด็ดขาด มันรุนแรงกว่าการพูดว่า 떠나고 싶다 (อยากจากไป) เฉยๆ

더는 있을 수 없다는 것

그것만으로도 다행이다

[แค่เท่านี้ก็ขอบคุณแล้ว / แค่เท่านี้ก็นับว่าโล่งใจแล้ว]

รูปแบบประโยคจริง

ใช้สิ่งนี้เมื่อคุณตกอยู่ในสถานการณ์แย่ๆ แต่ยังพบเรื่องดีเล็กๆ น้อยๆ ที่จะขอบคุณได้ มันแสดงถึงทัศนคติของการมองหาความโล่งใจในสิ่งที่โชคดีเล็กๆ น้อยๆ แม้ว่าสถานการณ์โดยรวมจะไม่ดีนัก