หัวใจสำคัญของภาษาเกาหลี: กริยาต้องอยู่ท้ายประโยค
กฎการวางกริยาไว้ท้ายประโยค
ในประโยคพื้นฐานของภาษาเกาหลี ส่วนที่สำคัญที่สุดคือ กริยา มักจะอยู่ท้ายประโยคเสมอ
กริยาคือส่วนของประโยคที่อธิบายการกระทำ (เช่น 'วิ่ง' , 'กิน' ) หรือสภาวะ (เช่น 'ใหญ่' , 'มีความสุข' ) ซึ่งอาจเป็นคำกริยา คำคุณศัพท์ หรือคำเชื่อม (เช่น '이다' ที่แปลว่า 'เป็น/คือ')
นี่คือความแตกต่างพื้นฐานที่สุดจากภาษาอังกฤษ ซึ่งปกติแล้วกริยาจะอยู่หลังประธาน (ประธาน- กริยา -กรรม) การจำว่าต้องวางกริยาไว้ท้ายประโยคคือขั้นตอนแรกในการสร้างประโยคภาษาเกาหลีที่เป็นธรรมชาติ
ประโยคอย่างง่าย: ประธาน + กริยา (SV)
ประธาน + กริยา (SV)
ประโยคภาษาเกาหลีที่สมบูรณ์และง่ายที่สุดมีส่วนประกอบหลัก 2 ส่วนคือ ประธาน และ กริยา ซึ่งมักเรียกว่าโครงสร้าง SV
ตัวอย่าง:
아기가 자요. (ทารกนอนหลับ)
날씨가 좋아요. (อากาศดี)
친구가 웃어요. (เพื่อนกำลังหัวเราะ)
ในตัวอย่างเหล่านี้ 아기가 (ทารก) และ 날씨가 (อากาศ) คือประธาน ส่วนกริยา 자요 (นอนหลับ) และ 좋아요 (ดี) จะอยู่ท้ายประโยค
การเพิ่มกรรม: ประธาน + กรรม + กริยา (SOV)
ประธาน + กรรม + กริยา (SOV)
เมื่อประโยคอธิบายการกระทำที่ส่งผลต่อบางสิ่ง เราจะเพิ่ม กรรม เข้ามา โดยกรรมคือคำนามที่ได้รับผลจากการกระทำนั้น
ในภาษาเกาหลี กรรมมักจะวางไว้ หน้า กริยา ซึ่งสร้างโครงสร้างที่พบบ่อยที่สุดสำหรับประโยคที่แสดงการกระทำคือ: ประธาน-กรรม-กริยา (SOV) .
ประธาน · กรรม · กริยา · ความหมาย
제가 · 커피를 · 마셔요. · ฉันดื่มกาแฟ
학생이 · 책을 · 읽어요. · นักเรียนอ่านหนังสือ
아이가 · 그림을 · 그려요. · เด็กวาดรูป
สังเกตว่าคำกริยาจะยังคงอยู่ที่ท้ายประโยค ซึ่งสอดคล้องกับกฎหลัก
ความยืดหยุ่นของลำดับคำ (และข้อจำกัด)
หมายเหตุเกี่ยวกับความยืดหยุ่น
คุณอาจเคยได้ยินว่าลำดับคำในภาษาเกาหลี "ยืดหยุ่น" ซึ่งเป็นความจริงบางส่วนเพราะคำพิเศษที่เรียกว่า คำช่วย (ซึ่งเราจะได้เรียนในเร็วๆ นี้) จะทำหน้าที่ระบุบทบาทของคำนามแต่ละคำ (ประธาน, กรรม ฯลฯ)