การสร้างแผนผังการผันคำกริยาด้วย 먹다

ตัด -다 ออกจาก 먹다 เพื่อระบุคำกริยารากศัพท์ 먹- ซึ่งต่างจากรากศัพท์ที่ลงท้ายด้วยสระ 가- , 먹- ลงท้ายด้วยพยัญชนะสะกด ㄱ .

พยัญชนะตัวท้ายนี้จะมีความสำคัญก็ต่อเมื่อกฎการเลือกปัจจัยตรวจสอบพยัญชนะตัวท้ายเท่านั้น ปัจจัยอื่นๆ อาจเชื่อมต่อได้โดยตรง ในขณะที่ -아요/-어요 ต้องอาศัยการตรวจสอบสระตัวสุดท้ายของรากศัพท์

แผนผังในบทเรียนนี้แสดงให้เห็นว่ารากศัพท์ปกติ 먹- รวมกับปัจจัยแต่ละประเภทที่แนะนำไปก่อนหน้านี้ได้อย่างไร

ปัจจัยบางตัวเชื่อมต่อเข้ากับรากศัพท์โดยตรงไม่ว่ารากศัพท์นั้นจะมีพยัญชนะตัวท้ายหรือไม่ก็ตาม

먹- + -고 = 먹고

먹- + -지만 = 먹지만

ปัจจัยเหล่านี้เชื่อมต่อในลักษณะเดียวกันกับรากศัพท์ที่ลงท้ายด้วยสระอย่าง '가다' ( 가고 , 가지만 ).

ในการสร้างรูปแบบ 해요 พื้นฐาน ให้ตรวจสอบสระตัวสุดท้ายของรากศัพท์

สระตัวสุดท้ายของ 먹- คือ ㅓ เนื่องจากไม่ใช่ ㅏ หรือ ㅗ ให้เลือก -어요 .

먹- + -어요 → 먹어요

เนื่องจาก 먹- ลงท้ายด้วยพยัญชนะ จึงไม่มีการหดเสียงสระในการรวมกันนี้

วงเล็บในรูปแบบต่างๆ เช่น -(으)면 , -(으)세요 และ -(으)ㄹ 거예요 ระบุว่าปัจจัยดังกล่าวมีรูปแบบที่เลือกใช้ตามลักษณะการลงท้ายของรากศัพท์

เนื่องจาก 먹- ลงท้ายด้วย ㄱ ให้เลือก -으면 , -으세요 และ -을 거예요 ส่วน 으 หรือ 을 เป็นส่วนหนึ่งของรูปแบบที่เลือกไว้ ไม่ใช่เสียงที่เพิ่มเข้ามาเพื่อช่วยในการออกเสียงแต่อย่างใด

먹- + -으면 → 먹으면

먹- + -으세요 → 먹으세요

먹- + -을 거예요 → 먹을 거예요

ปัจจัยจะเป็นตัวบอกว่าคุณต้องตรวจสอบส่วนไหนของรากศัพท์

กับ -고 และ -지만 รากศัพท์ทั้งสองแบบจะเชื่อมต่อโดยตรง: 가고 และ 먹고 , 가지만 และ 먹지만 .

กับ -(으)면 และ -(으)세요 รากศัพท์ที่ลงท้ายด้วยสระ 가- เลือก -면 และ -세요 ในขณะที่ ㄱ รากศัพท์ที่ลงท้ายด้วย 먹- เลือก -으면 และ -으세요 .