รูปพจนานุกรม
เมื่อคุณเปิดหาคำกริยาหรือคำคุณศัพท์ภาษาเกาหลีในพจนานุกรม คำเหล่านั้นจะลงท้ายด้วย -다 .
ตัวอย่างเช่น 가다, 먹다, 하다 และ 예쁘다
อย่างไรก็ตาม โดยปกติแล้วผู้คนไม่ได้พูดโดยใช้รูปพจนานุกรมนี้ เพื่อที่จะใช้คำเหล่านี้ในประโยคจริง คำนั้นจะต้องเปลี่ยนรูปร่าง กระบวนการในการเปลี่ยนรูปคำนี้เรียกว่า การผันคำกริยา
การหาคำกริยาต้นคำ (Stem)
ขั้นตอนแรกของการผันคำกริยาหรือคำคุณศัพท์ภาษาเกาหลีคือการตัด -다 .
ออก ส่วนของคำที่เหลืออยู่เรียกว่า คำกริยาต้นคำ (Stem) (어간) คำกริยาต้นคำเป็นส่วนที่คงความหมายหลักของคำเอาไว้
ตัวอย่างของคำกริยาต้นคำ
รูปพจนานุกรม · คำกริยาต้นคำ
가다 · 가-
먹다 · 먹-
하다 · 하-
예쁘다 · 예쁘-
การเติมปัจจัยท้ายคำ
หลังจากตัด -다 ออกไปแล้ว คุณให้เติม ปัจจัยท้ายคำ (ending) (어미) เข้าไปที่คำกริยาต้นคำ ปัจจัยท้ายคำนี้จะทำให้คำนั้นมีความหมายเรื่องกาลเวลา ระดับความสุภาพ หรือหน้าที่ทางไวยากรณ์
가다 → 가 + 요 = 가요
먹다 → 먹 + 어요 = 먹어요
รูปพจนานุกรมเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น คำกริยาต้นคำเปรียบเสมือนสมอเรือ และปัจจัยท้ายคำคือส่วนที่ทำหน้าที่ทางไวยากรณ์ ในบทเรียนถัดไป คุณจะได้เรียนรู้วิธีการเลือกปัจจัยท้ายคำให้ถูกต้องแม่นยำ
คำกริยาและคำคุณศัพท์ทำงานเหมือนกัน
ในภาษาเกาหลี คำที่ใช้บรรยายลักษณะเช่น 예쁘다 (สวย) หรือ 바쁘다 (ยุ่ง) จะถูกผันโดยใช้หลักการเดียวกับคำกริยาแสดงอาการ เช่น 먹다 (กิน)
คุณไม่จำเป็นต้องเรียนรู้ระบบไวยากรณ์สองอย่างที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง เพียงแค่หารูปพจนานุกรม ตัด -다 ออก แล้วเติมปัจจัยท้ายคำเข้าไป
เคล็ดลับ: เนื่องจากคำทั้งสองประเภททำงานคล้ายกันมาก ผู้เรียนหลายคนจึงเรียกคำทั้งสองกลุ่มว่า "คำกริยา" (คำกริยาแสดงอาการและคำกริยาบรรยายลักษณะ)