ทั้งคำกริยาและคำคุณศัพท์มีการผันคำ

ผู้เรียนที่ภาษาแม่ไม่มีการผันคำคุณศัพท์อาจคาดหวังว่าคำอย่าง "สวย" หรือ "ใหญ่" จะคงรูปเดิมไว้

ในภาษาเกาหลี ทั้งคำกริยาและคำคุณศัพท์จะนำไปรวมกับปัจจัยท้ายคำและเปลี่ยนรูปในประโยค ในประโยคเช่น 꽃이 예뻐요 คำคุณศัพท์ทำหน้าที่เป็นภาคแสดงในตัวมันเอง จึงไม่ต้องเติมคำเชื่อมกริยาแยกต่างหาก

เปรียบเทียบรูปแบบตัวแทนสองแบบ:

먹다 กลายเป็น 먹어요

예쁘다 กลายเป็น 예뻐요

คำหนึ่งเป็นคำกริยาแสดงอาการและอีกคำเป็นคำคุณศัพท์ แต่ทั้งคู่มีส่วนลำตัวคำที่นำไปรวมกับปัจจัยท้ายคำเพื่อสร้างรูปประโยค รายละเอียดขั้นตอนการรวมคำและการเปลี่ยนรูปจะแนะนำในบทเรียนถัดไป

ข้อผิดพลาดทั่วไปของผู้เริ่มต้นคือการพยายามหาคำที่เทียบเท่ากับ "เป็น/อยู่/คือ" แล้วเติม 이에요 หรือ 예요 ต่อท้ายคำคุณศัพท์ที่ผันแล้ว

หากต้องการพูดว่า "ดอกไม้สวย" ให้ใช้ 꽃이 예뻐요 รูปคำ 예뻐요 ทำหน้าที่เป็นภาคแสดงในประโยคนี้อยู่แล้ว ดังนั้นจึงไม่ต้องเติม 이에요 หรือ 예요 ต่อท้าย

คำกริยาและคำคุณศัพท์มีคุณสมบัติพื้นฐานร่วมกันคือการรวมกับปัจจัยท้ายคำ แต่ทั้งสองไม่ได้ใช้ทุกปัจจัยในแบบเดียวกัน และหน้าที่ในประโยคก็ไม่เหมือนกันทั้งหมด

บทเรียนนี้เน้นเพียงข้อเท็จจริงที่ว่าทั้งสองอย่างมีการผันคำ ส่วนกฎสำหรับปัจจัยท้ายคำแต่ละตัวจะมีการแนะนำแยกต่างหากในภายหลัง