เมื่อสระมาบรรจบกัน
ในการผันคำกริยาภาษาเกาหลี ความกระชับคือกุญแจสำคัญ เมื่อรากศัพท์ของคำกริยาหรือคำคุณศัพท์ลงท้ายด้วยสระ และคำลงท้ายที่คุณนำมาต่อขึ้นต้นด้วยสระตัวเดียวกัน สระทั้งสองตัวจะผสานรวมกันเป็นหนึ่งเดียว
เราไม่ออกเสียงหรือเขียนสระตัวเดียวกันซ้ำสองครั้ง การผสานกันอย่างเป็นธรรมชาตินี้ทำให้การพูดราบรื่นและรวดเร็วขึ้น
การผสานสระ ㅏ + 아
หากรากศัพท์ลงท้ายด้วยสระ ㅏ (เช่น 가다 หรือ 사다) จะใช้คำลงท้าย -아요 รูปแบบ
เนื่องจากรากศัพท์ลงท้ายด้วย ㅏ และคำลงท้ายขึ้นต้นด้วย 아 สระที่เหมือนกันจึงมาเจอกันโดยตรง แทนที่จะเขียนว่า 가아요 พวกมันจะผสานรวมกัน
รากศัพท์ + คำลงท้าย · รูปแบบที่ผันแล้ว
가 + 아요 · 가요
사 + 아요 · 사요
자 + 아요 · 자요
การผสานสระ ㅓ + 어
กฎเดียวกันนี้ใช้กับสระ ㅓ หากรากศัพท์ลงท้ายด้วย ㅓ (เช่น 서다 หรือ 건너다) จะใช้คำลงท้าย -어요 รูปแบบ
เมื่อ ㅓ ของรากศัพท์มาเจอกับ 어 ของคำลงท้าย พวกมันจะผสานรวมกันเป็นพยางค์เดียว
รากศัพท์ + คำลงท้าย · รูปแบบที่ผันแล้ว
서 + 어요 · 서요
건너 + 어요 · 건너요
พยัญชนะขวางการผสาน
ทำไม 먹다 ถึงกลายเป็น 먹어요 และไม่เป็น 먹요?
การหดรูปจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อสระสองตัวสัมผัสกันโดยตรงเท่านั้น หากรากศัพท์มีพยัญชนะสะกด (받침) ที่ด้านล่าง พยัญชนะตัวนั้นจะทำหน้าที่เหมือนกำแพงคั่นระหว่างสระทั้งสอง
ในคำว่า 먹다 พยัญชนะ ㄱ จะแยก ㅓ ในรากศัพท์ออกจาก 어 ในคำลงท้าย เนื่องจากพวกมันไม่ได้สัมผัสกัน จึงไม่สามารถผสานกันได้
ข้อผิดพลาดทั่วไป: การผันเกินความจำเป็น
ผู้เริ่มต้นมักพยายามใส่คำลงท้าย -아요 หรือ -어요 แบบเต็มๆ ลงในรากศัพท์ที่ลงท้ายด้วยสระตัวนั้นอยู่แล้ว ทำให้เกิดรูปแบบที่ไม่เป็นธรรมชาติเช่น 가아요 หรือ 서어요
จำไว้ว่ารูปแบบเหล่านี้ไม่ถูกต้องในภาษาเกาหลีตามธรรมชาติ จงเชื่อในการผสานสระ! หากสระเหมือนกันและไม่มีพยัญชนะสะกด ให้หดรูปพวกมันลงได้เลย