กฎรูปแบบหลัก: การแสดงการกระทำที่เสร็จสิ้นสมบูรณ์
รูปแบบ -아/어 버리다 ใช้เพื่อเน้นย้ำว่าการกระทำหนึ่งๆ ได้เสร็จสิ้นลงแล้ว มักให้ความรู้สึกถึงความเด็ดขาด มันเป็นมากกว่าแค่รูปอดีตธรรมดา แต่เป็นการเพิ่มอารมณ์ความรู้สึกเข้าไปด้วย
ความหมายและการใช้งาน
รูปแบบนี้บ่งบอกว่าการกระทำนั้นเสร็จสิ้นแล้วและมักจะย้อนกลับไม่ได้ ความรู้สึกที่สื่อออกมาจะขึ้นอยู่กับบริบท:
ความเสียดายหรือความหงุดหงิด: สำหรับสิ่งที่โชคร้ายที่เกิดขึ้น (เช่น ทำของหาย, ทำผิดพลาด)
ความโล่งใจ: สำหรับการทำภารกิจที่ยากลำบากหรือเป็นภาระให้เสร็จสิ้นเสียที
ความหุนหันพลันแล่น: สำหรับการกระทำที่ทำไปโดยไม่ได้คิดมาก มักเป็นสิ่งที่อดใจไม่ไหว
การสร้างประโยค
เป็นการนำคำกริยามาบวกกับ -아/어 แล้วตามด้วย 버리다 โดยมักใช้ในรูปอดีตเสมอ กลายเป็น -아/어 버렸다
คำกริยาที่มีสระตัวสุดท้ายเป็น ㅏ หรือ ㅗ: เติม -아 버렸다
가다 → 가 버렸다 (ไปแล้วและจากไปแล้ว)
사다 → 사 버렸다 (ซื้อมาแล้ว)
คำกริยาที่มีสระอื่นๆ: เติม -어 버렸다
먹다 → 먹어 버렸다 (กินหมดเกลี้ยง)
잃다 → 잃어 버렸다 (ทำหายไปแล้ว)
คำกริยา 하다: กลายเป็น -해 버렸다
말하다 → 말해 버렸다 (พูดออกไปแล้ว)
참지 못하고 먹어 버렸어. / 버스가 떠나 버렸어. / 돈을 다 써 버렸어.
ความรู้สึกแบบเจ้าของภาษา: สำนวนคงที่และโทนอารมณ์
กุญแจสำคัญในการใช้ -아/어 버리다 ให้เป็นธรรมชาติคือการเข้าใจน้ำหนักทางอารมณ์เมื่อเทียบกับรูปอดีตธรรมดา
อารมณ์ความรู้สึกเทียบกับรูปอดีตธรรมดา
ในขณะที่ 먹었어 เป็นเพียงการบอกข้อเท็จจริงว่า "ฉันกินแล้ว" แต่ 먹어 버렸어 จะสื่อความหมายมากกว่านั้น เช่น "ฉันกินหมดเกลี้ยงเลย (และตอนนี้มันก็หมดแล้ว)" มันเน้นย้ำถึงผลลัพธ์และความรู้สึกของผู้พูด ไม่ว่าจะเป็นความเสียดาย ความโล่งใจ หรือความประหลาดใจ
비밀을 말했어. (ข้อเท็จจริง: ฉันบอกความลับไปแล้ว)
비밀을 말해 버렸어. (ความรู้สึก: ฉันเผลอหลุดปากบอกความลับไปแล้ว / ในที่สุดฉันก็บอกความลับนั้นออกไป)
สำนวนคงที่ที่พบบ่อย
คำกริยาบางคำมักใช้คู่กับรูปแบบนี้บ่อยจนกลายเป็นสำนวนคงที่ ซึ่งมักจะนิยมใช้มากกว่าการใช้คำกริยานั้นเพียงลำพัง
잊어버리다 (ลืม): ใช้บ่อยและเน้นย้ำมากกว่า 잊다 วลี 깜빡 잊어버렸어 เป็นวิธีพูดที่เป็นธรรมชาติมากว่า "ฉันลืมไปสนิทเลย"
잃어버리다 (ทำหาย): นี่เป็นวิธีมาตรฐานในการบอกว่าคุณทำของหาย การใช้ 잃다 เพียงลำพังนั้นไม่ค่อยนิยมในบริบทนี้
ใช้รูปแบบนี้เมื่อคุณต้องการเน้นย้ำถึงความเสร็จสิ้นของการกระทำและสถานะที่เป็นผลตามมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีองค์ประกอบทางอารมณ์เข้ามาเกี่ยวข้อง
깜빡 잊어버렸어. / 핸드폰을 잃어버렸어. / 정이 들어 버렸어.
ความสุภาพและระดับภาษา
รูปแบบนี้สามารถปรับระดับความสุภาพได้ง่ายๆ โดยการเปลี่ยนส่วนท้ายของ 버렸다
รูปกันเอง (반말)
ใช้ -아/어 버렸어 เมื่อพูดกับเพื่อนสนิท ครอบครัว หรือคนที่อายุน้อยกว่า นี่เป็นรูปไม่เป็นทางการและไม่สุภาพ
지갑을 잃어버렸어. (ฉันทำกระเป๋าสตางค์หาย)
늦잠 자 버렸어. (ฉันตื่นสาย)
รูปสุภาพ (해요체)
ใช้ -아/어 버렸어요 ในการสนทนาทั่วไปกับเพื่อนร่วมงาน คนรู้จัก หรือคนที่อายุมากกว่า เพียงแค่เติม 요 ไว้ท้ายรูปกันเอง
지갑을 잃어버렸어요. (ฉันทำกระเป๋าสตางค์หาย)
늦잠 자 버렸어요. (ฉันตื่นสาย)
ความหมายหลักและอารมณ์ของความเด็ดขาดจะยังคงเหมือนเดิมในทั้งสองรูปแบบ
이미 말해 버렸는데? / 이미 말해 버렸는데요? / 잠들어 버렸어. / 잠들어 버렸어요.