น่าจะเป็น/อาจจะเป็น

รูปแบบนี้ใช้แสดงการคาดเดาหรือสมมติฐานอย่างมั่นใจของผู้พูดเกี่ยวกับสถานการณ์ในปัจจุบันหรืออนาคต มักแปลว่า "ฉันคิดว่า...", "มันน่าจะ...", หรือ "คงจะเป็นกรณีที่..." โดยใช้เพื่อปูพื้นหลัง (การคาดเดา) สำหรับข้อเสนอแนะ คำถาม หรือประโยคที่เกี่ยวข้องที่ตามมา

การสร้างประโยค

คำกริยา/คำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วยสระหรือ ㄹ: เติม -ㄹ 텐데

비싸다 → 비쌀 텐데

멀다 → 멀 텐데

คำกริยา/คำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วยพยัญชนะ: เติม -을 텐데

맛없다 → 맛없을 텐데

괜찮다 → 괜찮을 텐데

สำหรับเหตุการณ์ในอดีต: ใช้ -았/었- แทรกก่อนหน้ารูปแบบนี้

닫다 → 닫았을 텐데 (มันน่าจะปิดไปแล้ว)

피곤할 텐데 좀 쉬어. / 더울 텐데 에어컨 켜. / 바쁠 텐데 와줘서 고마워.

คุณจะพบการใช้ -(으)ㄹ 텐데 ใน 2 รูปแบบหลัก ซึ่งใช้บ่อยมากในการสนทนาประจำวัน

ใช้เป็นคำเชื่อม

เป็นการใช้งานที่พบบ่อยที่สุด โดยประโยค -(으)ㄹ 텐데 จะให้เหตุผลหรือบริบทสำหรับประโยคหลัก ซึ่งมักจะเป็นข้อเสนอแนะ คำถาม หรือการเสนอตัวช่วย

โครงสร้าง: [การคาดเดา]-(으)ㄹ 텐데 + [ข้อเสนอแนะ/คำถาม]

ตัวอย่าง: 늦을 텐데 택시 타. (คุณน่าจะไปสายนะ งั้นนั่งแท็กซี่ไปเถอะ)

ใช้จบประโยค

เมื่อใช้ท้ายประโยค (มักเติม -요 เพื่อความสุภาพ) จะเป็นการบอกการคาดเดาโดยละข้อเสนอแนะหรือผลลัพธ์ไว้ในฐานที่เข้าใจ วิธีนี้จะฟังดูนุ่มนวลและไม่ตรงไปตรงมาจนเกินไป แฝงความรู้สึกห่วงใยหรือกังวล

โครงสร้าง: ...-(으)ㄹ 텐데(요).

ตัวอย่าง: 지금 가면 문 닫았을 텐데. (ถ้าไปตอนนี้ ร้านน่าจะปิดแล้วนะ... สื่อว่าไม่ควรไป)

무거울 텐데 내가 들게. / 지금 가면 문 닫았을 텐데. / 걱정하실 텐데 미안해요.

แม้ว่า -(으)ㄹ 텐데 จะเป็นเครื่องมือทางไวยากรณ์สำหรับการคาดเดา แต่ในเชิงสังคมมักใช้เพื่อแสดงความใส่ใจและห่วงใยผู้อื่น การระบุถึงความยากลำบากหรือสถานการณ์ที่อีกฝ่ายกำลังเผชิญ เป็นการเปิดช่องทางที่เป็นธรรมชาติในการเสนอความช่วยเหลือ ให้คำแนะนำ หรือแสดงความขอบคุณ