ช่วงเวลาพื้นฐานสามประการ
ในภาษาเกาหลี ช่วงเวลาของการกระทำหรือสถานะมักจะแสดงไว้ที่ท้ายประโยค
คำลงท้ายพื้นฐาน
ปัจจุบัน: -아요 / -어요
อดีต: -았/었어요
อนาคต / แผนการ: -(으)ㄹ 거예요
เพียงแค่มองที่คำสุดท้าย คุณจะทราบได้ทันทีว่าเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นเมื่อใด
คำกริยาแสดงอาการ: ปัจจุบัน, อดีต, อนาคต
มาดูคำกริยาแสดงอาการในกาลทั้งสามกัน สังเกตว่าคำรากศัพท์เดิมเปลี่ยนไปเล็กน้อยเพื่อสะท้อนถึงช่วงเวลา
ตัวอย่างคำกริยาแสดงอาการ
คำศัพท์
ปัจจุบัน
อดีต
อนาคต
가다 (ไป)
가요
ฉันไป / ฉันกำลังไป
갔어요
ฉันไปมาแล้ว
갈 거예요
ฉันจะไป
먹다 (ทาน)
먹어요
ฉันทาน / ฉันกำลังทาน
먹었어요
ฉันทานมาแล้ว
먹을 거예요
ฉันจะทาน
เมื่อคุณจดจำคำลงท้ายเหล่านี้ได้ คุณจะบอกได้ทันทีว่าการกระทำกำลังเกิดขึ้นตอนนี้ เกิดขึ้นไปแล้ว หรือวางแผนไว้สำหรับอนาคต
คำคุณศัพท์และคำนามกับช่วงเวลา
คำกริยาบอกสถานะ (คำคุณศัพท์) และคำนามใช้ช่วงเวลาเดียวกันเป๊ะ คุณไม่จำเป็นต้องมีระบบแยกต่างหากสำหรับสถานะหรือความเป็นตัวตน
คำคุณศัพท์และคำนาม
คำศัพท์
ปัจจุบัน
อดีต
อนาคต
바쁘다 (ยุ่ง)
바빠요
ฉันยุ่ง
바빴어요
ฉันยุ่ง (ในอดีต)
바쁠 거예요
ฉันจะยุ่ง
학생 (นักเรียน)
학생이에요
ฉันเป็นนักเรียน
학생이었어요
ฉันเคยเป็นนักเรียน
학생일 거예요
ฉันจะเป็นนักเรียน
แม้แต่สถานะและตัวตนก็ใช้รูปแบบเวลาสามรูปแบบง่ายๆ เหล่านี้
ประธานไม่สำคัญ
ในหลายภาษา รูปกริยาจะเปลี่ยนไปตามผู้กระทำ (ฉัน, คุณ, เขา, เธอ, พวกเขา) หรือจำนวนคน ในภาษาเกาหลีนั้น รูปกริยาจะคงเดิมเสมอ ไม่ว่าประธานจะเป็นใครก็ตาม
ความสอดคล้องของประธาน
제가 밥을 먹어요.
ฉันทานอาหาร
친구가 밥을 먹어요.
เพื่อนของฉันทานอาหาร
사람들이 밥을 먹어요.
ผู้คนทานอาหาร
เนื่องจากรูปกริยาไม่เปลี่ยนตามบุคคลหรือจำนวน คุณจึงต้องโฟกัสแค่การเลือกคำลงท้ายบ่งบอกเวลาที่ถูกต้องเท่านั้น