เมื่อเท้าของคุณรู้สึกหนักอึ้ง
발걸음이 천근만근
[ก้าวเท้าของฉันรู้สึกหนักเหมือนแบกของหนักเป็นพันปอนด์]
รูปแบบประโยคจริง
นี่เป็นสำนวนเกาหลีคลาสสิกสำหรับเวลาที่คุณเหนื่อยล้ามากจนทุกย่างก้าวรู้สึกหนักและยากลำบากอย่างเหลือเชื่อ ไม่ใช่แค่เรื่องความเหนื่อยล้าทางกายเท่านั้น แต่ยังหมายถึงความรู้สึกที่ถูกกดทับด้วยความเหนื่อยล้า ความเครียด หรือความเศร้า
การประยุกต์ใช้รูปแบบประโยค
야근하고 집에 가는데 발걸음이 천근만근이었어. — ฉันกำลังเดินกลับบ้านหลังจากทำงานล่วงเวลา และเท้าของฉันรู้สึกหนักอึ้งเหมือนตะกั่ว
시험에 떨어졌다는 소식을 듣고 나니 발걸음이 천근만근이다. — หลังจากได้ยินข่าวว่าสอบตก ก้าวเท้าของฉันก็รู้สึกหนักอึ้งอย่างบอกไม่ถูก
เคล็ดลับ
천근만근 (ชอน-กึน-มัน-กึน) แปลตรงตัวว่า 'หนึ่งพันกึนและหนึ่งหมื่นกึน' (หน่วยวัดน้ำหนักโบราณ) ซึ่งเน้นย้ำถึงความรู้สึกของน้ำหนักที่มหาศาล
발걸음이 천근만근
ตัดสินใจพักสักครู่
잠깐만 쉬어가야겠다
[ฉันควรพักสักครู่]
รูปแบบประโยคจริง
นี่เป็นวลีง่ายๆ ในชีวิตประจำวันที่คุณพูดกับตัวเองหรือผู้อื่นเมื่อตัดสินใจว่าต้องการพักสั้นๆ มันแสดงถึงความตั้งใจส่วนตัวที่จะหยุดสิ่งที่กำลังทำอยู่ ปัจจัยลงท้าย -아/어야겠다 แสดงถึงการตระหนักรู้และการตัดสินใจที่จะลงมือทำ
การประยุกต์ใช้รูปแบบประโยค
너무 오래 운전했네. 여기서 잠깐만 쉬어가야겠다. — ฉันขับรถนานเกินไปแล้ว ฉันควรพักสักครู่ที่นี่
등산이 너무 힘들어서 더는 못 가겠어. 잠깐만 쉬어가자. — การเดินเขานี้เหนื่อยมาก ฉันไปต่อไม่ไหวแล้ว มาพักกันสักครู่เถอะ
เคล็ดลับ
การเปลี่ยนเป็น 쉬어가자 (มาพักกันเถอะ) จะกลายเป็นการชวนกลุ่มคน ในขณะที่ 쉬어가세요 (กรุณาพัก) เป็นการชวนอย่างสุภาพต่อผู้อื่น
잠깐만 쉬어가야겠다
ตระหนักถึงบางสิ่ง แต่สายเกินไปหน่อย
그제야 깨달았지요
[ตอนนั้นเองที่ฉันตระหนักได้]
รูปแบบประโยคจริง
ใช้ 그제야 (กึ-เจ-ยา) เพื่อแสดงว่าความเข้าใจบางอย่างเกิดขึ้นกับคุณช้ากว่าที่ควรจะเป็น มันแฝงความหมายของการล่าช้า—คุณเข้าใจสถานการณ์ในที่สุด แต่หลังจากช่วงเวลาสำคัญผ่านไปแล้ว มักจะแฝงความประหลาดใจหรือแม้แต่ความเสียดายเล็กน้อย