กฎไวยากรณ์หลัก: ~거든
~거든 เป็นรูปแบบไวยากรณ์ภาษาพูดที่ใช้เพื่อระบุเงื่อนไขหรือเหตุผลก่อนที่จะให้ข้อเสนอแนะ คำสั่ง หรือตั้งคำถาม โดยสื่อความหมายว่า "ถ้าหากว่า..." หรือ "เนื่องจาก..."
ความหมายและการใช้งาน
ความหมาย: เชื่อมประโยคสองประโยคเข้าด้วยกัน โดยประโยคแรก (~거든) จะให้บริบท เงื่อนไข หรือเหตุผลสำหรับประโยคที่สอง ซึ่งมักจะเป็นข้อเสนอแนะ คำสั่ง หรือคำถาม
เมื่อไหร่ที่ควรใช้: ใช้ในการพูดภาษาเกาหลีกับเพื่อน ครอบครัว หรือเพื่อนร่วมงานที่สนิทสนมกัน มันสร้างความลื่นไหลที่เป็นธรรมชาติโดยการสร้างข้อตกลงร่วมกันก่อน มักใช้เพื่อนำเสนอข้อเท็จจริงที่ผู้ฟังอาจไม่ทราบมาก่อนเพื่อเป็นพื้นฐานสำหรับข้อเสนอแนะที่จะตามมา ตัวอย่างเช่น "ฉันรู้จักที่ที่ดีที่หนึ่ง (~거든) งั้นเราไปที่นั่นกันไหม?"
กฎการผันคำกริยา
กฎ: ง่ายมาก เพียงแค่เติม ~거든 ต่อท้ายรากศัพท์ของคำกริยาหรือคำคุณศัพท์ได้เลย ไม่ว่าคำนั้นจะลงท้ายด้วยสระหรือพยัญชนะก็ตาม
ตัวอย่าง:
가다 (ไป) → 가거든
먹다 (กิน) → 먹거든
있다 (มี/อยู่) → 있거든
예쁘다 (สวย) → 예쁘거든
춥다 (หนาว) → 춥거든
Verb/Adjective Stem + ~거든
ความแตกต่างของเจ้าของภาษาและข้อผิดพลาด
การเข้าใจว่าไม่ควรใช้ ~거든 ที่ไหนนั้นสำคัญพอๆ กับการรู้วิธีใช้
ภาษาพูด vs ภาษาเขียน
บริบท: ~거든 ใช้ในการสนทนาเกือบทั้งหมด การใช้ในงานเขียนที่เป็นทางการ เช่น เรียงความ รายงาน หรืออีเมลทางการ จะฟังดูไม่เป็นธรรมชาติและไม่เหมาะสม สำหรับเงื่อนไขในงานเขียน ให้ใช้รูปแบบเงื่อนไขที่เป็นกลางคือ ~(으)면 เสมอ
ตัวอย่าง: 회의가 끝나거든 연락 주세요. (ภาษาพูด, สุภาพ) vs. 회의가 끝나면 연락 주시기 바랍니다. (ภาษาเขียน, ทางการ)
สถานการณ์เฉพาะ vs ความจริงทั่วไป
บริบท: ใช้ ~거든 สำหรับสถานการณ์เฉพาะ สมมติ หรือที่คาดเดากันระหว่างผู้พูด ห้ามใช้กับความจริงทั่วไป ข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์ หรือสุภาษิต โดย ~(으)면 จะใช้สำหรับเงื่อนไขที่เป็นสากลเหล่านี้
ตัวอย่าง: คุณควรพูดว่า "물이 100도가 되면 끓어요." (น้ำจะเดือดเมื่อถึง 100 องศา) ไม่ใช่ "물이 100도가 되거든 끓어요."
Do: 그 책 다 읽거든 빌려줘. (O) / Don't: 봄이 오거든 꽃이 핀다. (X)