กฎรูปแบบหลัก: -자마자 (ทันทีที่)
รูปแบบนี้เชื่อมสองประโยคเข้าด้วยกันเพื่อแสดงว่าการกระทำที่สองเกิดขึ้นทันทีหลังจากที่การกระทำแรกเสร็จสิ้น แทบไม่มีช่วงเวลาว่างระหว่างเหตุการณ์ทั้งสอง
ความหมายและการใช้งาน
ความหมาย: "ทันทีที่", "หลังจาก...ทันที", "วินาทีที่..."
เมื่อไหร่ที่ควรใช้: ใช้เพื่อเชื่อมเหตุการณ์สองอย่างที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันอย่างรวดเร็ว การกระทำแรกเป็นตัวกระตุ้นโดยตรงสำหรับการกระทำที่สอง
การสร้างประโยค
กฎ: เติม -자마자 ต่อท้ายรากคำกริยาโดยตรง ไม่ว่าคำนั้นจะลงท้ายด้วยสระหรือพยัญชนะก็ตาม
ไม่มีกาลเวลา (Tense): คำกริยาที่อยู่หน้า -자마자 จะอยู่ในรูปพจนานุกรม (รากคำ) เสมอ กาลเวลาของทั้งประโยคจะถูกระบุไว้ที่คำกริยาตัวสุดท้ายของประโยคที่สอง
ตัวอย่าง:
가다 (ไป) + -자마자 → 가자마자
먹다 (กิน) + -자마자 → 먹자마자
눕다 (นอนลง) + -자마자 → 눕자마자
눕자마자 잠들었어. / 월급 들어오자마자 다 썼어요. / 집에 오자마자 씻었어. / 졸업하자마자 취직했어요.
ความรู้สึกแบบเจ้าของภาษาและข้อผิดพลาด
การเข้าใจประเด็นสำคัญเหล่านี้จะช่วยให้การใช้ -자마자 ของคุณฟังดูเป็นธรรมชาติมากขึ้น
การเน้นความทันที
-자마자 เน้นย้ำอย่างหนักแน่นว่าการกระทำที่สองเกิดขึ้น ทันที ด้วยเหตุนี้ การเติมคำวิเศษณ์อย่าง 바로 (ทันที) จึงสามารถทำได้แต่บ่อยครั้งมักจะซ้ำซ้อน ตัวอย่างเช่น 집에 오자마자 바로 씻었어요 นั้นถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ แต่ 집에 오자마자 씻었어요 ก็สื่อความหมายถึงความทันทีได้อยู่แล้ว
ประธานของประโยค
โดยปกติแล้ว ประธานของทั้งสองประโยคจะเป็นคนเดียวกัน ตัวอย่างเช่น ใน (내가) 눕자마자 (내가) 잠들었어 "ฉัน" เป็นคนทำทั้งสองการกระทำ อย่างไรก็ตาม ประธานสามารถแตกต่างกันได้หากการกระทำแรกเป็นสาเหตุโดยตรงของการกระทำที่สอง ซึ่งมักเกิดขึ้นกับเหตุการณ์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุม
(내가) 나가자마자 비가 왔어요. (ทันทีที่ ฉัน ออกไปข้างนอก ฝน ก็ตก)
ข้อผิดพลาดทั่วไป: กาลเวลา (Tense)
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการเติมตัวบ่งชี้อดีตลงในคำกริยาหน้า -자마자 ห้ามทำเช่นนี้เด็ดขาด กาลเวลาจะถูกระบุไว้ที่คำกริยาตัวสุดท้ายของประโยคเสมอ
ไม่ถูกต้อง: 누웠자마자 잠들었어. (X)
ถูกต้อง: 눕자마자 잠들었어. (O)
나가자마자 비가 왔어. / 들어가자마자 영화가 시작했어요. / 비가 그치자마자 나갔어요. / 듣자마자 알았어.