กฎรูปแบบหลัก: -아/어야 (ก็ต่อเมื่อ / ต้อง...ถึงจะ...)
รูปแบบ -아/어야 ใช้เพื่อแสดงเงื่อนไขที่จำเป็น หมายความว่าการกระทำหรือสถานะในประโยคย่อยที่สองจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อการกระทำหรือสถานะในประโยคย่อยแรกได้รับการเติมเต็มเท่านั้น มันมีความหมายหนักแน่นกว่าคำว่า 'ถ้า' ทั่วไป (-(으)면) และสื่อถึงนัยของคำว่า 'ก็ต่อเมื่อ' หรือ 'ต้อง... ถึงจะ...'
การสร้างประโยค
เติม -아/어야 หลังคำกริยาหรือคำคุณศัพท์
คำที่ลงท้ายด้วยสระ ㅏ หรือ ㅗ: เติม -아야
보다 (ดู) → 봐야
가다 (ไป) → 가야
คำที่ลงท้ายด้วยสระอื่น: เติม -어야
먹다 (กิน) → 먹어야
있다 (มี/อยู่) → 있어야
คำกริยาที่ลงท้ายด้วย 하다: จะกลายเป็น -해야
공부하다 (เรียน) → 공부해야
사과하다 (ขอโทษ) → 사과해야
직접 봐야 믿을 수 있어. / 먹어야 힘이 나지. / 공부해야 합격해. / 돈이 있어야 살 수 있어.
คำพ้องความหมายและความแตกต่าง: -(으)면 vs. -아/어야
ผู้เรียนมักสับสนระหว่าง -아/어야 กับเงื่อนไขทั่วไป -(으)면 ('ถ้า') ความแตกต่างที่สำคัญคือเรื่องของความจำเป็น
-(으)면: เงื่อนไขทั่วไป
บ่งบอกถึงความสัมพันธ์แบบ 'ถ้า A แล้ว B' ทั่วไป แนะนำว่าเป็นหนึ่งในเงื่อนไขที่เป็นไปได้จากหลายๆ เงื่อนไข
돈이 있으면 살 수 있어요. (ถ้ามีเงิน ก็ซื้อได้)
นัย: การมีเงินเป็นวิธีหนึ่งในการซื้อ อาจจะใช้บัตรเครดิตหรือได้มาเป็นของขวัญก็ได้ เงื่อนไขนี้ไม่ได้จำกัดแค่ทางเดียว
-아/어야: เงื่อนไขที่จำเป็น
บ่งบอกว่า A เป็นเงื่อนไขเดียวที่จะนำไปสู่ B หากไม่มี A แล้ว B ก็เป็นไปไม่ได้
돈이 있어야 살 수 있어요. (ต้องมีเงินถึงจะซื้อได้)
นัย: เงินเป็นข้อกำหนดที่จำเป็นอย่างยิ่ง ไม่มีทางเลือกอื่น นี่เป็นประโยคที่หนักแน่นกว่ามาก
돈이 있어야 살 수 있어요. / 선생님이 계셔야 시작해요. / 사과해야 용서해요. / 눌러야 열려요.
การใช้ร่วมกันทั่วไปและการเน้นย้ำ
-아/어야 มักปรากฏในวลีที่ใช้บ่อย หรือสามารถเน้นย้ำด้วยคำช่วยอื่นๆ เพื่อเพิ่มน้ำหนักได้
ใช้กับ -지/죠