เริ่มทำ

รูปแบบนี้ใช้ระบุจุดเริ่มต้นของการกระทำหรือการเปลี่ยนแปลงของสถานะ ซึ่งเทียบเท่ากับการพูดว่า "เริ่มทำ..." หรือ "เริ่มที่จะ..." ในภาษาไทย

การสร้างประโยค

เติม -기 시작하다 ต่อท้ายคำกริยาหรือคำคุณศัพท์โดยตรง

คำกริยา + -기 시작하다

먹다 (กิน) → 먹기 시작하다 (เริ่มกิน)

공부하다 (เรียน) → 공부하기 시작하다 (เริ่มเรียน)

คำคุณศัพท์ + -기 시작하다

아프다 (ป่วย/เจ็บ) → 아프기 시작하다 (เริ่มเจ็บ/เริ่มปวด)

배고프다 (หิว) → 배고프기 시작하다 (เริ่มหิว)

กาล (Tense)

การผันกาล (อดีต, ปัจจุบัน, อนาคต) จะผันที่คำกริยาตัวสุดท้ายคือ 시작하다 เสมอ ไม่ใช่คำกริยาที่นำมาต่อท้าย

อดีต: 시작했어(요) - ใช้บ่อยที่สุด

ปัจจุบัน: 시작해(요) หรือ 시작한다

อนาคต: 시작할 거야/거예요

비가 오기 시작해. / 한국어를 공부하기 시작했어요. / 배가 아프기 시작했어.

จุดเด่นสำคัญของ -기 시작하다 คือสามารถใช้ได้อย่างราบรื่นทั้งกับคำกริยาแสดงอาการและคำกริยาบอกสภาพ (คำคุณศัพท์)

กับคำกริยาแสดงอาการ

นี่คือการใช้งานที่ตรงไปตรงมาที่สุด โดยระบุจุดเริ่มต้นของการกระทำที่จับต้องได้

운동하기 시작했어. (ฉันเริ่มออกกำลังกายแล้ว)

아기가 울기 시작했어요. (เด็กทารกเริ่มร้องไห้แล้ว)

กับคำคุณศัพท์ (คำกริยาบอกสภาพ)

เมื่อใช้กับคำคุณศัพท์ จะเป็นการอธิบายถึงการเริ่มต้นของสถานะ ความรู้สึก หรือคุณสมบัติ ในภาษาไทยมักแปลว่า "เริ่มรู้สึก..." หรือ "เริ่มที่จะ..."

배고프기 시작했어. (ฉันเริ่มหิวแล้ว)

머리가 아프기 시작했어요. (หัวของฉันเริ่มปวดแล้ว)

그를 좋아하기 시작했어. (ฉันเริ่มชอบเขาแล้ว)

저녁을 먹기 시작했어. / 배가 아프기 시작했어요. / 그를 좋아하기 시작했어.

เพื่อให้ฟังดูเป็นธรรมชาติมากขึ้น คุณสามารถรวมรูปแบบนี้เข้ากับคำบอกเวลาและทำความเข้าใจนัยสำคัญเฉพาะของมัน