ระหว่างทาง

รูปแบบนี้แสดงให้เห็นว่าการกระทำหนึ่งเกิดขึ้นในขณะที่ประธานกำลังอยู่ในระหว่างการเดินทางจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง แปลว่า "ระหว่างทางไป/กลับ..." หรือ "ในขณะที่กำลังไป/มา..."

การสร้างประโยค

เติม -는 길에 ต่อท้ายคำกริยาที่เป็นคำกริยาแสดงการเคลื่อนไหวโดยตรง รูปแบบนี้ใช้กับคำกริยาที่เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวเท่านั้น

가다 (ไป): 가는 길에

오다 (มา): 오는 길에

퇴근하다 (เลิกงาน): 퇴근하는 길에

출근하다 (ไปทำงาน): 출근하는 길에

การใช้งาน

ประโยคส่วนแรกจะเป็นการกำหนดการเดินทาง (เช่น 집에 가는 길에 - ระหว่างทางกลับบ้าน) และประโยคส่วนที่สองจะอธิบายการกระทำที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทางนั้น (케이크를 샀어 - ฉันซื้อเค้ก) การกระทำที่สองไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้นตลอดระยะเวลาของการเดินทาง เพียงแค่เกิดขึ้น ณ จุดใดจุดหนึ่งระหว่างทางเท่านั้น

학교 가는 길에 봤어. / 퇴근하는 길에 사 갈게. / 집에 가는 길에 샀어요. / 출근하는 길에 차 사고를 봤어요.

-는 길에 มักจะใช้คู่กับคำกริยาบางคำในประโยคที่สองเพื่ออธิบายธุระหรือเหตุการณ์ทั่วไปที่เกิดขึ้นในขณะที่คุณกำลังเดินทาง

들르다 (แวะ): ใช้เมื่อคุณแวะไปที่ไหนสักแห่งอย่างรวดเร็วและมักไม่ได้วางแผนไว้

지나가는 길에 들렀어. (ฉันแวะมาเพราะว่าผ่านทางนี้พอดี)

사 오다 / 사 가다 (ซื้อมา / ซื้อไป): ใช้สำหรับการซื้อของบางอย่างระหว่างทาง

오는 길에 우유 좀 사 와. (ซื้อนมมาให้หน่อยตอนที่กำลังมาที่นี่)

태워 주다 (ให้ติดรถไปด้วย): วิธีทั่วไปในการขอหรือเสนอให้ติดรถไปด้วย

가는 길에 태워 주세요. (ช่วยให้ติดรถไปด้วยหน่อยครับ/ค่ะ)

보다 / 만나다 (เห็น / เจอ): สำหรับสิ่งที่คุณเห็นหรือคนที่คุณบังเอิญเจอระหว่างการเดินทาง

오는 길에 우연히 만났어. (ฉันบังเอิญเจอเขาตอนที่กำลังมาที่นี่)

지나가는 길에 들렀어요. / 마트 가는 길에 들렀어. / 퇴근하는 길에 케이크를 샀어요. / 오는 길에 우유 좀 사 오세요.

เป็นเรื่องง่ายที่จะสับสน -는 길에 กับรูปแบบอื่นที่แปลว่า "ในขณะที่" นี่คือวิธีแยกความแตกต่าง

-는 길에 vs. -(으)면서

-는 길에: การกระทำเกิดขึ้น ระหว่างการเดินทางทางกายภาพ ทั้งสองการกระทำไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้นพร้อมกัน คุณอาจใช้เวลาเดินทางกลับบ้าน 30 นาที แต่ซื้อนมเพียง 2 นาทีของเวลานั้น

집에 가는 길에 빵을 샀어요. (ฉันซื้อขนมปังระหว่างทางกลับบ้าน)

-(으)면서: สองการกระทำเกิดขึ้น ในเวลาเดียวกันเป๊ะ โดยบุคคลเดียวกัน เป็นเรื่องของกิจกรรมที่ทำพร้อมกัน ไม่ใช่การเดินทาง

운전하면서 음악을 들어요. (ฉันฟังเพลงในขณะที่ขับรถ)

คุณไม่สามารถพูดว่า: *집에 가는 길에 음악을 들으면서 갔어요. (ประโยคนี้ซ้ำซ้อน) ให้พูดว่า 집에 가는 길에 음악을 들었어요. แทน

-는 길에 vs. -다가

-다가: สื่อว่าการกระทำแรก ถูกขัดจังหวะ หรือหยุดลง แล้วการกระทำที่สองจึงเริ่มขึ้น มักจะสื่อถึงการเปลี่ยนเส้นทาง

집에 가다가 친구를 만나서 카페에 갔어요. (ฉันกำลังกลับบ้าน แต่แล้วก็เจอเพื่อนเลยไปคาเฟ่กัน)

-는 길에: การเดินทางยังคงดำเนินต่อไป การกระทำที่สองเป็นเพียงสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเส้นทางที่กำหนดไว้

집에 가는 길에 친구를 만났어요. (ฉันเจอเพื่อนระหว่างทางกลับบ้าน - ประโยคนี้ไม่ได้สื่อว่าคุณหยุดการเดินทางกลับบ้าน)

퇴근하는 길에 연락할게. / 집에 가다가 친구를 만났어. / 밥을 먹으면서 TV를 봐.

รูปแบบ -는 길에 ไม่มีการเปลี่ยนแปลงตามระดับความสุภาพ ระดับความสุภาพของประโยคจะถูกกำหนดโดยคำลงท้ายของคำกริยาในประโยคสุดท้ายทั้งหมด

ภาษาพูดทั่วไป (반말)

ใช้คำลงท้ายเช่น -어/아, -게 หรือ -자 เมื่อพูดกับเพื่อนสนิท ครอบครัว หรือคนที่อายุน้อยกว่า

가는 길에 태워 줘. (ติดรถไปด้วยหน่อย)

퇴근하는 길에 연락할게. (เดี๋ยวจะติดต่อกลับไปตอนขากลับจากที่ทำงานนะ)

ภาษาที่สุภาพ (해요체)

ใช้คำลงท้ายเช่น -어요/아요 หรือ -세요 ในสถานการณ์ทั่วไป เช่น กับเพื่อนร่วมงาน พนักงานร้านค้า หรือคนที่ไม่สนิท

가는 길에 태워 주세요. (ช่วยให้ติดรถไปด้วยหน่อยครับ/ค่ะ)

퇴근하는 길에 연락할게요. (เดี๋ยวจะติดต่อกลับไปตอนขากลับจากที่ทำงานนะครับ/คะ)

오는 길에 주웠어. / 오는 길에 주웠어요. / 나가는 길에 문 좀 닫아 줘. / 나가는 길에 문 좀 닫아 주세요.