อดีตขั้นสูง (-았/었었다, -던)

ลองนึกถึง -았/었었다 ว่าเป็นกาล "อดีตซ้อนอดีต" มันเพิ่มระดับความเป็นอดีตให้กับการกระทำหรือสถานะ โดยเน้นว่ามันจบลงโดยสมบูรณ์และไม่มีความเกี่ยวข้องกับปัจจุบันแล้ว

หน้าที่หลักคือการพูดถึง:

สถานะที่สิ้นสุดลง: สิ่งที่เคยเป็นจริงในอดีตแต่ปัจจุบันไม่เป็นจริงแล้ว

ประสบการณ์ในอดีต: เหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นครั้งหนึ่ง (หรือมากกว่า) ในอดีตและตอนนี้เป็นเพียงความทรงจำ

ตัวอย่างเช่น 저는 학생이었어요 (ฉันเคยเป็นนักเรียน) เป็นข้อเท็จจริงง่ายๆ เกี่ยวกับอดีต อย่างไรก็ตาม 저는 학생이었었어요 เพิ่มความหมายว่า "ตอนนั้นฉันเป็นนักเรียน แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้วแน่นอน"

ตัวอย่าง:

저 건물은 서점 이었었어요 .

ตึกนั้นเคยเป็นร้านหนังสือ (แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว)

작년에 제주도에 갔었어요 .

ฉันไปเกาะเชจูมาเมื่อปีที่แล้ว (ประสบการณ์ในอดีตที่เสร็จสิ้นแล้ว)

ประเด็นสำคัญ: ใช้ -았/었었다 เมื่อคุณต้องการเปรียบเทียบสถานการณ์ในอดีตกับปัจจุบันอย่างชัดเจน

คำลงท้าย -던 ใช้เพื่อขยายคำนามที่ตามหลังมา โดยเชื่อมต่อกับรากคำกริยาและมองย้อนกลับไปยังการกระทำหรือสถานะในอดีตจากมุมมองของปัจจุบัน เหมือนกับการพูดว่า "คำนามที่ฉันเคย..." หรือ "คำนามที่ฉันกำลัง...ในตอนนั้น"

การใช้ -던 ทั่วไป

การกระทำที่เป็นนิสัยหรือเกิดขึ้นซ้ำๆ: อธิบายสิ่งที่คุณเคยทำเป็นประจำ

제가 자주 가던 카페

คาเฟ่ที่ฉันเคยไปบ่อยๆ

สถานะที่ต่อเนื่อง: อธิบายสถานะที่ดำเนินต่อเนื่องมาระยะหนึ่งในอดีต

제가 살던 동네

ย่านที่ฉันเคยอาศัยอยู่

การกระทำที่ไม่สมบูรณ์: อธิบายการกระทำที่กำลังดำเนินอยู่แต่ถูกขัดจังหวะหรือยังไม่เสร็จสิ้น

제가 읽던 책

หนังสือที่ฉันกำลังอ่าน (และยังอ่านไม่จบ)

ในขณะที่ทั้ง -던 และ -았/었던 ใช้ขยายคำนามโดยอธิบายเหตุการณ์ในอดีต แต่มีความแตกต่างที่สำคัญในด้านความหมายที่เกี่ยวข้องกับความสมบูรณ์และความถี่

รูปแบบ · ความหมาย · ตัวอย่าง