ระดับภาษาตามสถานการณ์: คำสั่งและข้อเสนอแนะ

ในภาษาเกาหลี วิธีการลงท้ายประโยคมีความสำคัญอย่างยิ่ง การลงท้ายประโยคไม่เพียงแต่เปลี่ยนไปตามระดับความสุภาพ (존댓말 vs. 반말) เท่านั้น แต่ยังเปลี่ยนไปตามจุดประสงค์ของประโยคด้วย เช่น การบอกเล่า การถาม การออกคำสั่ง หรือการเสนอแนะ

คุณได้เรียนรู้การลงท้ายประโยคบอกเล่าและประโยคคำถามพื้นฐานไปแล้ว เช่น -아요/어요 ตอนนี้ เราจะมาเน้นที่การลงท้ายประโยคเฉพาะสำหรับการออกคำสั่งและข้อเสนอแนะ ซึ่งใช้บ่อยมากในการสนทนาในชีวิตประจำวัน

เมื่อคุณต้องการบอกให้ใครบางคนทำบางสิ่ง คุณต้องใช้รูปประโยคคำสั่ง ซึ่งการเลือกระดับความสุภาพนั้นสำคัญมาก

ทางการ: -(으)세요

นี่เป็นวิธีสุภาพมาตรฐานในการออกคำสั่งหรือขอร้อง เป็นวิธีที่ให้เกียรติและปลอดภัยที่จะใช้กับคนแปลกหน้า ผู้ใหญ่ และในสถานการณ์ที่เป็นทางการ

คำกริยาที่ลงท้ายด้วยสระ + -세요 (เช่น 가다 → 가세요)

คำกริยาที่ลงท้ายด้วยพยัญชนะ + -으세요 (เช่น 읽다 → 읽으세요)

ตัวอย่าง: 책을 읽으세요. (กรุณาอ่านหนังสือ)

ไม่เป็นทางการ: -아/어

นี่เป็นรูปประโยคคำสั่งแบบกันเองที่ใช้กับเพื่อนสนิท สมาชิกในครอบครัวที่มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกันหรืออายุน้อยกว่า หรือคนที่คุณมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดด้วย มันคือรูปมาตรฐาน -아요/어요 โดยตัด -요 ออก

ตัวอย่าง: 책 읽어. (อ่านหนังสือสิ)

คำสั่งเชิงปฏิเสธ

ในการบอกให้ใครบางคน อย่า ทำบางสิ่ง คุณต้องเติม -지 마세요 (ทางการ) หรือ -지 마 (ไม่เป็นทางการ) ไว้ที่คำกริยา

ทางการ: 가지 마세요. (กรุณาอย่าไป)

ไม่เป็นทางการ: 가지 마. (อย่าไปนะ)

เมื่อคุณต้องการชวนทำกิจกรรมร่วมกัน คุณต้องใช้รูปประโยคเสนอแนะ ซึ่งมีตัวเลือกทั้งแบบทางการและไม่เป็นทางการเช่นกัน

ทางการ: -(으)ㅂ시다 และ -(으)실래요?

-(으)ㅂ시다 คือรูป "มา...กันเถอะ" แบบทางการ มักใช้ในการนำเสนอ การประชุม หรือการประกาศต่อสาธารณะ อาจฟังดูแข็งเกินไปในการสนทนาทั่วไป

ตัวอย่าง: 시작합시다. (มาเริ่มกันเถอะ)

-(으)실래요? เป็นวิธีที่นุ่มนวลและสุภาพกว่าในการถามว่า "คุณอยากจะ...?" หรือ "เรามา...กันไหม?" เป็นวิธีที่ใช้บ่อยและดูเป็นมิตร