กฎรูปแบบหลัก: -(으)ㄴ/는 데다가
รูปแบบนี้หมายถึง "ยิ่งไปกว่านั้น" หรือ "นอกจากนี้" ใช้เพื่อเพิ่มข้อมูลที่สองที่เกี่ยวข้องกันเข้าไปในข้อเท็จจริงหรือสถานการณ์ที่มีอยู่ มักใช้เพื่อเน้นผลลัพธ์ที่รวมกัน
การสร้างประโยค
คำคุณศัพท์: เติม -ㄴ 데다가 หลังคำกริยาที่ลงท้ายด้วยสระ (เช่น 크다 → 큰 데다가) และเติม -은 데다가 หลังคำกริยาที่ลงท้ายด้วยพยัญชนะ (เช่น 작다 → 작은 데다가)
คำกริยา: เติม -는 데다가 หลังรากคำกริยาเสมอ ไม่ว่าจะเป็นสระหรือพยัญชนะ (เช่น 오다 → 오는 데다가, 먹다 → 먹는 데다가)
คำกริยาอดีตกาล: เติม -았/었- หลังรากคำกริยา ตามด้วย -는 데다가 (เช่น 걸렸다 → 걸렸는 데다가) ซึ่งมักจะย่อเหลือ -ㄴ/은 데다가 ในภาษาพูด (เช่น 감기 걸린 데다가)
있다/없다: ทำหน้าที่เหมือนคำกริยา โดยใช้ -는 데다가 (เช่น 없는 데다가)
การใช้งาน
ประโยคสองประโยคที่เชื่อมด้วยรูปแบบนี้ควรมีความเกี่ยวข้องกัน โดยทั่วไปมักจะเป็นเชิงบวกทั้งคู่หรือเชิงลบทั้งคู่ เพื่อเน้นสถานการณ์โดยรวม
비 오는 데다가 차도 막혀. / 똑똑한 데다가 친절해. / 돈도 없는 데다가 시간도 없어. / 늦은 데다가 지갑도 안 가져왔어.
ความหมายแฝง: การเพิ่มระดับสถานการณ์
รูปแบบนี้ไม่ได้ทำหน้าที่แค่รายการข้อเท็จจริงสองอย่าง แต่ยังเน้นว่าข้อเท็จจริงที่สองทำให้ข้อแรกเข้มข้นขึ้น ไม่ว่าจะในทางที่ดีหรือแย่ลง
ลบ + ลบ
ใช้บ่อยมากสำหรับการบ่นหรืออธิบายสถานการณ์ที่ยากลำบาก ประโยคที่สองจะทำให้สถานการณ์ดูแย่ลงไปอีก
ตัวอย่าง: 비싼 데다가 맛도 없어. (มันแพง แถมแย่ไปกว่านั้นคือรสชาติยังไม่อร่อยอีก)
บวก + บวก
ใช้เพื่อชื่นชมใครบางคนหรืออธิบายสถานการณ์ที่ดี ประโยคที่สองจะเพิ่มความรู้สึกเชิงบวกเข้าไปอีกชั้น
ตัวอย่าง: 날씨도 좋은 데다가 경치도 좋아. (อากาศดี แถมวิวก็สวยอีกด้วย)
บทบาทของ '도'
สังเกตว่าคำช่วย 도 (ก็...เหมือนกัน, ด้วย) มักจะถูกใช้ในประโยคที่สองเสมอ ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญที่ช่วยเสริมความรู้สึก "ยิ่งไปกว่านั้น"
비싼 데다가 맛도 없어. / 똑똑한 데다가 친절해. / 돈도 없는 데다가 빚도 있어. / 날씨도 좋은 데다가 경치도 좋아.
คำพ้องความหมายและความแตกต่าง
แม้ว่า -(으)ㄴ/는 데다가 จะหมายถึง "นอกจากนี้" แต่ก็มีความหมายแฝงที่ต่างจากคำเชื่อมอื่นอย่าง -고 และ -(으)ㄹ 뿐만 아니라