พจนานุกรมสำนวน — บทความฉบับเต็ม
การบังคับและอนุญาต · กรุณา..., คุณช่วย...ได้ไหม?, ท่าน (ยกย่อง) กำลังทำ...
ปัจจัยลงท้าย V+(으)세요 เป็นปัจจัยลงท้ายประโยคแสดงความยกย่องพื้นฐานในภาษาเกาหลี ซึ่งใช้เพื่อแสดงความสุภาพและความเคารพต่อผู้ฟังหรือประธานของประโยคเป็นหลัก มีความยืดหยุ่นสูง โดยทำหน้าที่เป็นคำสั่งที่สุภาพ คำถามที่สุภาพ หรือประโยคบอกเล่าที่สุภาพ
คำสั่ง/คำขอร้องที่สุภาพ: เมื่อเติมหลังคำกริยา (으)세요 จะกลายเป็นคำสั่งหรือคำขอร้องที่สุภาพ เพื่อขอให้ผู้ฟังทำกริยานั้นๆ อย่างให้เกียรติ นี่เป็นหนึ่งในการใช้งานที่พบบ่อยที่สุด
คำถามที่สุภาพ: สามารถใช้สร้างคำถามที่สุภาพได้เช่นกัน มักใช้ถามเกี่ยวกับการกระทำหรือความตั้งใจของผู้ฟัง หรือการกระทำของบุคคลที่สามที่ควรให้ความเคารพ โดยน้ำเสียงจะเป็นตัวกำหนดว่าประโยคนั้นเป็นคำสั่งหรือคำถาม
ประโยคบอกเล่าที่สุภาพ (ประธานเป็นผู้ที่ควรให้ความเคารพ): สิ่งสำคัญคือ (으)세요 จะใช้เมื่อ ประธานของคำกริยาเป็นบุคคลที่ควรให้ความเคารพ เช่น พ่อแม่ ครู หรือผู้ใหญ่ ในกรณีนี้ไม่ใช่คำสั่งหรือคำถามต่อประธาน แต่เป็นประโยคบอกเล่าที่สุภาพ เกี่ยวกับ บุคคลนั้น เพื่อแสดงความเคารพต่อการกระทำหรือสถานะของเขา มักใช้คู่กับคำนามยกย่องและคำชี้ประธาน 께서
คำกริยาที่ลงท้ายด้วยสระหรือ ㄹ: เติม ~세요
คำกริยาที่ลงท้ายด้วยพยัญชนะ (ยกเว้น ㄹ): เติม ~으세요
คำกริยาไม่ปกติ: ให้ปฏิบัติตามกฎการผันคำกริยาไม่ปกติก่อนที่จะเติม (으)세요
ประธานที่ควรให้ความเคารพ: จำไว้ว่าเมื่อใช้ (으)세요 ในประโยคบอกเล่า หมายความว่า ประธานของคำกริยาคือบุคคลที่ควรให้ความเคารพ ซึ่งมักจะใช้คู่กับคำนามยกย่อง (เช่น 아버지, 선생님) และคำชี้ประธานยกย่อง 께서 (แทนที่ 이/가)
น้ำเสียงมีความสำคัญ: ความแตกต่างระหว่างคำสั่งที่สุภาพกับคำถามที่สุภาพมักขึ้นอยู่กับ น้ำเสียง หากเสียงสูงขึ้นท้ายประโยคจะเป็นคำถาม หากเสียงต่ำลงจะเป็นคำสั่งหรือประโยคบอกเล่า
ไม่ใช้กับตนเอง: ปัจจัยลงท้ายนี้โดยทั่วไป ไม่ใช้เพื่ออธิบายการกระทำของตนเอง เพราะเป็นการแสดงความเคารพต่อประธานหรือผู้ฟัง ซึ่งจะดูไม่เหมาะสมหากใช้กับตนเอง
ระดับความสุภาพ: (으)세요 เป็นปัจจัยลงท้ายที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในระดับสุภาพ เหมาะสำหรับการสนทนาในชีวิตประจำวันกับบุคคลที่คุณต้องแสดงความเคารพ (เช่น คนแปลกหน้า ผู้ใหญ่ ผู้อาวุโส) แต่จะมีความเป็นทางการน้อยกว่าระดับ ~ㅂ/습니다