ภาพรวม
ในภาษาเกาหลี คำกริยาไม่สามารถขยายคำนามได้โดยตรงเหมือนคำคุณศัพท์ เพื่อให้คำกริยาทำหน้าที่อธิบายหรือระบุคำนาม จึงต้องใช้คำลงท้ายพิเศษเชื่อมต่อกับรากคำกริยา โครงสร้าง V+는/(으)ㄴ/(으)ㄹ เป็นวิธีพื้นฐานในการสร้าง อนุประโยคขยายความ (Relative Clauses) ในภาษาเกาหลี ซึ่งช่วยให้การกระทำของคำกริยาให้บริบทแก่คำนามที่ตามมา คำลงท้ายเหล่านี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในการระบุ กาล (Tense) ของการกระทำเมื่อเทียบกับคำนามที่ถูกขยาย
การใช้งาน
รูปแบบไวยากรณ์นี้ใช้เพื่ออธิบายคำนามผ่านการกระทำที่เกิดขึ้นโดยหรือกับคำนามนั้นๆ เพื่อระบุว่ากำลังพูดถึงคำนาม 'ตัวไหน' โดยอิงจากคำกริยาที่เกี่ยวข้อง การเลือกใช้คำลงท้ายขึ้นอยู่กับกาลของการกระทำ:
-
V + -는 (กาลปัจจุบัน)
ใช้เมื่อการกระทำ กำลังเกิดขึ้น เป็น นิสัย หรือเป็น ความจริงทั่วไป อธิบายคำนามในลักษณะ 'คำนามที่กำลัง [verb]'
- ตัวอย่าง: 책을 읽는 사람 (คนที่กำลังอ่านหนังสือ)
-
V + -(으)ㄴ (กาลอดีต)
ใช้เมื่อการกระทำ เกิดขึ้นแล้ว หรือ เสร็จสิ้นแล้ว อธิบายคำนามในลักษณะ 'คำนามที่ [verb] แล้ว'
- ตัวอย่าง: 어제 본 영화 (หนังที่ดูเมื่อวาน)
-
V + -(으)ㄹ (กาลอนาคต / การคาดคะเน)
ใช้เมื่อการกระทำ จะเกิดขึ้น มี ความตั้งใจที่จะทำ หรือเป็น การคาดคะเน/ความเป็นไปได้ อธิบายคำนามในลักษณะ 'คำนามที่จะ [verb]'
- ตัวอย่าง: 내일 갈 곳 (สถานที่ที่จะไปในวันพรุ่งนี้)
กฎการผันคำ
-
V + -는 (กาลปัจจุบัน)
- เติม -는 หลังรากคำกริยาได้ทุกคำ
- 가다 (ไป) → 가는 (ที่กำลังไป)
- 먹다 (กิน) → 먹는 (ที่กำลังกิน)
- 하다 (ทำ) → 하는 (ที่กำลังทำ)
-
V + -(으)ㄴ (กาลอดีต)
- หากรากคำกริยาลงท้ายด้วย สระ หรือ ㄹ: ตัด ㄹ ออก (ถ้ามี) แล้วเติม -ㄴ
- 가다 (ไป) → 간 (ที่ไปแล้ว)
- 만들다 (ทำ) → 만든 (ที่ทำแล้ว)
- หากรากคำกริยาลงท้ายด้วย ตัวสะกด (ที่ไม่ใช่ ㄹ): เติม -은
- 먹다 (กิน) → 먹은 (ที่กินแล้ว)
- 입다 (สวมใส่) → 입은 (ที่สวมใส่แล้ว)
- คำกริยาไม่ปกติ: โปรดระวังการผันแบบไม่ปกติ (เช่น 듣다 → 들은, 돕다 → 도운)
-
V + -(으)ㄹ (กาลอนาคต / การคาดคะเน)
- หากรากคำกริยาลงท้ายด้วย สระ หรือ ㄹ: ตัด ㄹ ออก (ถ้ามี) แล้วเติม -ㄹ
- 가다 (ไป) → 갈 (ที่จะไป)
- 만들다 (ทำ) → 만들 (ที่จะทำ)
- หากรากคำกริยาลงท้ายด้วย ตัวสะกด (ที่ไม่ใช่ ㄹ): เติม -을
- 먹다 (กิน) → 먹을 (ที่จะกิน)
- 입다 (สวมใส่) → 입을 (ที่จะสวมใส่)
ความรู้เพิ่มเติม
- ตัวขยายคำกริยาเหล่านี้เทียบเท่ากับ Relative Clauses ในภาษาอังกฤษ (เช่น "the person who reads")
- ในขณะที่คำคุณศัพท์ก็ใช้ -(으)ㄴ ในการขยายคำนามเช่นกัน (เช่น 예쁜 꽃 - ดอกไม้ที่สวย) แต่คำกริยาจะมีกฎที่ต่างออกไป โดยเฉพาะในกาลปัจจุบัน (-는)
- รูป -(으)ㄹ ไม่ได้แสดงแค่กาลอนาคตเท่านั้น แต่ยังแสดงถึง ความเป็นไปได้ ความตั้งใจ หรือการคาดคะเน ได้ด้วย เช่น "먹을 음식" อาจหมายถึง "อาหารที่จะกิน" (ความตั้งใจ) หรือ "อาหารที่อาจจะถูกกิน" (ความเป็นไปได้)
- คำนามที่ถูกขยายสามารถเป็นได้ทั้ง ประธาน หรือ กรรม ของคำกริยาในอนุประโยคขยาย เช่น "책을 읽는 사람" (คนที่อ่านหนังสือ - คนเป็นประธาน) เทียบกับ "사람이 읽는 책" (หนังสือที่คนอ่าน - หนังสือเป็นกรรม)